Нурмуҳаммад Исроилов

ТАНЛАНГАН АСАРЛАР


Скачать книгу

ҳали қанча сулувлар…

      Шу ярим кеча ҳам ишқий қасида,

      Ғазалим байтига мавзу бўлган он,

      Доно бир фаришта қиёфасида

      Эшик қоқаётган вақтдир, бегумон.

* * *

      Чиройсиз борлиқлар маъниси надир,

      Чиройини кутар саҳролар сувсиз.

      Кўнгил сайри – орзу диёригадир,

      Ҳоли не кечарди унинг орзусиз.

      Субҳи содиқ они гуллар энтикиб,

      Офтобни кутадир нур илинжида.

      Бир кун уйғонгали, камолни кутиб

      Кўкламлар ухлайдир куртак ичида.

      Ишқий куй туғилар, севгувчи мутриб

      Соҳибидир унинг ёлғиз – ягона.

      Шу оҳанг эмасми бир умр тирик

      Чолғунинг бағрида ухлаган ёна.

      Фазо кутар жасур фазогирини,

      Қўрқмас ғаввосини – дурри-дурдона.

      Ечмоқ истамайин азал сирини,

      Бахтимга ошиқдим шўх, ошиқона.

      Порлоқликлар – сўзда, сўзда ҳарорат,

      Достон тилар сўзнинг энг яхшисини.

      Ботирини кутар қанча жасорат

      Ва қанча афсона – ўз бахшисини.

      УЙЛАР

      Оламга чиқамиз ҳатлаб остона,

      Уйларимиз ўйчан кузатиб қолар.

      Яна шу муборак гўшаи хона

      Мунис онадайин бағрига олар.

      Уйлар бор бир умр ҳувиллаб ётар,

      Остонаси меҳмон пойини билмас.

      Баҳорми, ёзми, қиш, тунми, тонгоатр —

      Гўшалар бор бир дам меҳмон узилмас.

      Биргина остона энг қутлуғ баён

      Эгасининг феъли – табиатидан.

      Мезбон саховати аёндир-аён

      Дарвозага битук ташриф хатидан.

      Уйлар дер: Бағримда Инсон яйрасин,

      Фақат яхшиларни кутар улар ҳам.

      Шу катта жаҳоннинг бир ҳужайраси —

      Бахтдан – бунёд, ғамдан – барбод уйлар ҳам.

      Сўйла қалбим, сўйла, қани ул меҳмон,

      Севгинг фариштаси кўрсатдими бўй?

      Қалбим, сенмасмисан, айт тутмай пинҳон,

      Азиз қўноғини кутаётган уй?

* * *

      Кўклам китобини варақлайди ел,

      Маст бўлгиси келиб жонбахш атирга.

      Мунисгинам, сокин соҳилларга кел,

      Борлиқ ҳикматини ўқийлик бирга.

      Йилимиз тўрт фасл ичра айланар.

      Йиллар – шу давранинг сўнгсиз такрори.

      Даврийдир ёз ҳусни, куз боғида зар,

      Кўклам чечаклари, қишларнинг қори.

      Зумрад тепаларнинг дўпписи зардўз,

      Бу гал ҳам ўзгача, ўзгача баҳор.

      Ерни гулга қанча кўммасин наврўз,

      Ернинг кўмиб бўлмас яралари бор.

      Оламни куйлаймиз шан қўшиқларда,

      Олам ўзгачароқ биз куйлагандан.

      Оламни ўйлаймиз, у – бизнинг дардда,

      Олам мураккаброқ биз ўйлагандан.

      Булбул саси келар бахт боғларидан,

      Бедоғ осмонимда адашган булут —

      Булутми ё жаҳон жанггоҳларидан

      Осмону заминга кўтарилган дуд?

      Бу чоғ мен созламоқ бўлаётган тор

      Замон мутрибларин созига пайваст.

      Бу чоғ мен соғиниб кутганим баҳор

      Қайғу бодасидан кимни этар маст.

      Ҳаёт